هفتهی اول
و دوم سپتامبر ٢٠٠٦ ، تاحیکستان شاهد جشنهای بسیاری بود که
در گوشه و کنار کشور با رقص و پایکوبی برگزار میگردید
نهم سپتامبر مصادف با پانزدهمین سالروز اسقلالیت کشور مستقل
تاجیکستان بود. این استقلال در پانزده سال پیش راه را برای
تثبیت هویت ملی مردم تاجیکستان باز کرد. اگر چه به دلیل تقسیمات
نا عادلانهی سیاسی، اتحاد فروپاشیدهی شوروی، بخش زیادی از
تاجیکان در کشورهای دیگر بویژ ازبکستان ساکن هستند اما دل
هر تاجیک و فارسی زبان در هر کجای جهان برای جمهوری نوپای
تاجیکستان میتپد
گامهای بزرگ
اقتصادی، اجتماعی، عمرانی و فرهنگیای که تاجیکستان مستقل
در این ١٥ ساله برداشته است به مراتب بیشتر از تمام دورهی
هفتاد سالهایاست که اتحاد شوروی برداشته بود. در عرصهی
سیاسی تاجیکستان با انتخاب یک خط و مشی مستقل و مترقی نقش
خود را در منطقه پایدار کرده است. بدون حمایت تاجیکستان جریان
آزادی افغانستان از رژیم ترور و وحشتی که طالبان در آنجا برپا
داشته بودند نا میسر بود
اگر جنگافروزان
در گوشه و کنار منطقه و جهان یا به جنگ مشغولاند و یا در
تدارک آن هستند، مردم تاجیکستان سرود صلح و همزیستی خوانده
و به گسترش اقتصادی و فرهنگی کشور خود میپردازند. زنان در
هیچ کجای فلات ایران زنان به اندازهی زنان تاجیک در عرصهی
اجتماعی کشور سهیم نیستند. زن تاجیک آزادی تحصیل و انتخاب
شغل داشته و در قانون اساسی تاجیکستان زن و مرد در مقابل قانون
مساوی هستند. از ٦٣ نمایندهی پارلمان تاجیکستان ١١ نماینده
زن میباشند. در عرصهی سیاسی زنان تاجیکستان تا معاونت ریاست
جمهوری پیش رفتهاند
مردم تاجیکستان
به درستی اسقلال کشورشان را جشن میگیرند. بر خلاف بسیاری
از کشورهای فلات ایران مردم تاجیکستان چیزی برای جشنگرفتن
دارند. این اسقلالِ با معنا به مردم تاجیکستان و همهی مردم
ساکن فلات ایران مبارک باد
