Forroeqh Farokhzad

(vertaald door Manouchehr Yazdian)

هدیه

من از نهایت شب حرف می‌زنم
من از نهایت تاریکی
و از نهایت شب خرف می‌زنم

اگر به خانه‌ی من آمدی
برای من ای مهربان چراغ بیار
و یک دریچه که از آن
به ازدحام کوچه خوشبخت بنگرم

فروغ فرخزاد

خال به کنج لب يکی، طره مشک فام دو

چون بکنم مجابشان؟ پخته يکی و خام دو

طفل حرام زاده بين! باب يکی و مام دو

باده بيار می بده، نقد يکی و وام دو

در کف ترک مست بين ، باده يکی و جام دو

وای به روزگار من! روز يکی و شام دو

بسته به تير جادويت، ميم يکی و لام دو

من به جهان نديده ام، مرد يکی کلام دو

وای به حال مرغ دل، دانه يکی و دام دو

محتسب است و شيخ و من، صحبت عشق در ميان

حامله خم ز دخت رز، باده کشان به گرد او

ساقی ماهروی من، از چه نشسته غافلی؟

مست دو چشم دلربا همچو قرابه پر ز می

از رخ و زلفت ای صنم روز من است همچو شب

کشته به تير ابرويت گشته هزار همچو من

وعده وصل می دهی، ليک وفا نمی کنی