Asghar Seyed-Ghorab

Halleh Ghorashi

Majid Hassanizadeh

Nasser Kalantar

Parwin Mirrahimy

Pejman Akbarzadeh

Soheila Najand

Koushiar Parsi

Kader Abdolah

Dr. Asghar A. Seyed-Gohrab (Perzische taal en cultuur)
Asghar Seyed-Gohrab (1968) heeft naast zijn indrukwekkende wetenschappelijke werk op het gebied van de Perzische literatuur geprobeerd om belangstelling te wekken voor alle mogelijke aspecten van de Iraanse en Perzische cultuur. Het belangrijkste onderwerp waar Seyed-Gohrab zich mee bezighoudt, is de Perzische poëzie, die hij ook vertaalt. Seyed-Gohrab heeft net met VENI-geld een onderzoek uitgevoerd naar de relatie tussen raadsels in lyrische gedichten en metaforen. De nieuwe leden van DJA worden op 27 maart 2007 geïnstalleerd

***

prof. dr Halleh Ghorashi geboren op 30 juli 1962 te Teheran (Iran). In mei 2001 Gepromoveerd op het proefschrift getiteld: ‘Ways to survive, Battles to win: Iranian women exiles in the Netherlands and the US’, bij het Centrum voor Vrouwenstudies en afdeling Antropologie, Katholieke Universiteit Nijmegen. Tussen 1993-1999 Voortzetting van het doctoraal programma van de bovenbouwstudie
Wijsbegeerte aan de VU. In 1994 Doctoraal CA/SNWS aan de Vrije Universiteit te Amsterdam (cum laude).
Specialisatie Religieuze en Symbolische antropologie en Politieke antropologie.
Scriptie: ‘De Iraanse revolutie van gemeenschappelijkheid tot verdeeldheid’.
1991-1993 Afronding van het basisprogramma van de bovenbouwstudie Wijsbegeerte aan
de VU. In 1990 Propedeuse Culturele Antropologie/Sociologie der Niet Westerse Samenlevingen
(CA/SNWS) aan de Vrije Universiteit te Amsterdam. In 1980 Sociale wetenschappen en economie middelbare school diploma (Iran)

***

Prof. S. Majid Hassanizadeh is a Fellow of American Geophysical Union (Elected in 2002). Currently Professor of Hydrogeology at the Faculty of Geosciences of Utrecht University, his work experience includes: Assistant Professor with the Abadan Institute of Technology (Iran, 1979-1982), Project Manager with the Yekom Consulting Engineers (Iran, 1982-1984), Assistant Professor with the Technical and Engineering University of Tehran (Iran, 1982-1984, part-time), senior researcher with the National Institute of Public Health and Environment, RIVM (Bilthoven, The Netherlands, 1984-1995), guest Assistant Professor with the Department of Geology of Utrecht University (The Netherlands, 1990-1994), Associate Professor (1995-2001) and later Professor (2001-2003) with the Faculty of Civil Engineering and Geosciences, Delft University of Technology. More than 100 publications in journals, books, conference proceedings, or as technical reports. Editor of Advances in Water Resources from 1991 till 2001 and now on the editorial board of Transport in Porous Media, Vadoze Zone Journal, and Advances in Water Resources. Member of American Geophysical Union, Soil Science Society of America, European Geophysical Union, International Association of Hydrological Sciences, International Association for Environmental Hydrology, and The Netherlands Hydrological Society. He has (co)organized 6 international workshops, 3 international conferences, 6 international short courses, and has been member of scientific committees of 19 international conferences.

***

prof.dr. N. Kalantar-Nayestanaki, geboren in 1960 te Teheran (Iran), studeerde natuurkunde en wiskunde aan het Worcester Polytechnic Institute in de VS. Hij behaalde zijn master natuurkunde aan de Brown University en promoveerde in 1987 aan het Massachusetts Institute of Technology (MIT), allebei in de VS. Hij was post-doc bij het NIKEF in Amsterdam. Van 1989 tot 1992 werkte hij bij de vakgroep Kernfysica van de VU Amsterdam. Daarna kwam hij naar het KVI in Groningen. Hij is voorzitter van een aantal internationale workshops en conferenties zoals de 19de European Conference on Few-body Problems in Physics die in augustus 2004 in Groningen zal worden gehouden.

***

Parwin Mirrahimy, geboren 13 april 1980 in Teheran, studeerde Film- en Televisiewetenschap aan de Universiteit van Amsterdam. Haar afstudeerscriptie schreef zij over de Iraanse cinema. Het werd een uitgebreid onderzoek naar de Iraanse (film- en televisie) cultuur en censuur.
Na het behalen van haar bul begon zij met het organiseren van culturele activiteiten waarin niet alleen de Iraanse beeldcultuur centraal staat maar ook de rijke Iraanse keuken en de veelzijdige Iraanse muziek.
Ze organiseerde activiteiten voor ander andere De Balie en Kriterion in Amsterdam en Amnesty International en gaf lezingen aan studenten van De Rietveld Academie. Het Iraans Film Festival is haar tot nog toe grootste project rond de Iraanse cinema.
Doel van het festival is de bloeiende Iraanse film een podium te bieden in het Westen en het publiek in Nederland een kijkje te geven in een land van grote tegenstellingen. Mirrahimy en haar medewerkers hopen het festival binnen een aantal jaren uit te bouwen tot een groots cultureel evenement.

***

Pejman Akbarzadeh (Perzisch پژمان اکبرزاده, geboren 1980) is een Iraans musicus en onderzoeker.Geboren in Shiraz in 1980, hij bestudeerde piano bij Farman Behboud. Op de leeftijd van vijftien jaar oud begon hij informatie te verzamelen over twintigste-eeuw Perzische (Iraanse) componisten en leiders en drie jaar later publiceerde hij de eerste volume van zijn vierdelige werk, Perzische Musici.. Zijn werk is ook gebruikt als referentie in belangrijke naslagwerken als Encyclopaedia Iranica. Hij heeft ook de tweede volume gepubliceerd. Hij heeft talrijke artikelen in het Perzisch en het Engels die gepubliceerd zijn in:

Het Persian Heritage (New Jersey), Shargh Krant (Teheran) (verboden door het regime van Iran in 2006), Rahavard driemaandelijks (Los Angeles), Gooya.Com (Brussel), Shahrvand (Toronto)
Payvand.Com (San Francisco), Yase No (verboden door het regime van Iran in 2003).
Pejman Akbarzadeh is geïnterviewd bij wekelijks literair tijdschrift Radio Farda, Ketab-e Hafte, Iranian.com (die hem in 2002 koos als hun kenmerkte Iraniër van de dag). Hij was ook vanaf 2002 to 2006 de vertegenwoordiger van De Organisatie "Persian Gulf Online" in Perzië (Iran).

Hij migreerde in 2006 naar Nederland vooral door de beperkingen inzake muziek en de situatie van de vrijheid van meningsuiting. Tegenwoordig is jih de directeur van de muzieksectie van de Perzischtalige Radio Zamaneh die zijn programma's uitzendt vanuit Amsterdam. (Bron: Wikipedia).

***

Soheila Najand is beeldend kunstenaar en grafisch vormgeefster. Ze studeerde in 1994 af aan de kunstacademie van Arnhem (afdeling grafische vormgeving) en volgde daarna de tweede fase opleiding aan Ateliers Arnhem.
Najand is geboren in Teheran in 1957 en groeide op in een beschermd milieu; haar vader was arts en haar moeder modeontwerpster. Ze volgde de kunstopleiding aan de Universiteit van Teheran en zette haar opleiding vervolgens in voor kunstprojecten waaruit een sterke maatschappelijke betrokkenheid spreekt. Haar doel was bij te dragen aan het bewustwordingsproces en de maatschappelijke emancipatie van de Iranese burgers. Na zeveneneenhalf jaar in haar eigen land ondergedoken te zijn geweest, vluchtte Najand naar het Westen en kwam via Turkije, waar ze haar echtgenoot terugvond, in Nederland. Tijdens haar opleiding aan de Arnhemse Academie heeft Soheila Najand verschillende grote projecten ontwikkeld. Bijvoorbeeld de tentoonstelling Ergens een huis, nergens een thuis waarvan het affiche een stapel met messen bedreigde boeken toont tegen de achtergrond van een schilderij van een brandende stad door William Turner. Voor de tentoonstelling interviewde Najand vluchtelingen van allerlei nationaliteiten; het is de bedoeling dat de interviews in boekvorm worden gepubliceerd. Op grond van dit project werd Najand ook uitgenodigd om deel te nemen aan de Wereldvrouwenconferentie van 1995 in China. Momenteel is werk van haar te zien in de Gate Foundation in Amsterdam en - in het kader van de Biennale Gelderland - in de Commanderie St. Jan in Nijmegen. (Bron VPRO op de avond laat )

***

Koushiar Parsi is op 4 maart 1955 geboren in Iran (Roudsar) en in 1985 naar Nederland gekomen als politiek vluchteling. In Iran studeerde hij Perzische literatuur aan de Universiteit van Teheran van 1971 tot 1973. Aan de Universiteit van Amsterdam beëindigde hij in 1992 de studie kunstgeschiedenis.
In de periode 1971-1985 werkte hij als redacteur voor o.m. de jeugdpagina van Tamasha (weekblad van Iraanse Radio en Televisie), bij de dagbladen Itella'at en Keyhan en bij diverse uitgeverijen in Teheran. In 1979 verscheen zijn eerste verhalenbundel Roshd.
Vanaf 1990 is hij verbonden als docent aan de Rijksuniversiteit van Leiden aan de faculteit der letteren. In Nederland heeft hij twee verhalenbundels (Asylum, 1990 en Once I was in love, 1994) en een novelle (Blue tiger's sleep, 1992) gepubliceerd. Hij geeft regelmatig lezingen en publiceert in diverse tijdschriften. (Bron VPRO op de avond laat )

***

Kader Abdolah is geboren in Arak, een religieus stadje aan de voeten van de bergen in het Zuidwesten van Iran. Hij is de oudste zoon van een doofstomme vader en is van jongs af aan diens tolk geweest. De voorvaderen van Abdolah zijn schrijvers en dichters; zowel de oude Perzische literauur ('zingend proza' noemt de schrijver deze literatuur) als de hoop op een nieuwe grote dichter in de familie, hebben de jeugd en opvoeding van Kader Abdolah getekend. Voordat hij Iran in 1985 om politieke redenen moest verlaten publiceerde Abdolah nog twee boeken in zijn vaderland. Eenmaal in Nederland (sinds 1988) stelde hij zichzelf tot doel de Nederlandse taal onder de knie te krijgen en, zoals hij het zelf formuleert, een plaats te krijgen 'in de tuin van de Nederlandse literatuur'. Met zijn eerste verhalenbundel De Adelaars (uitgeverij De Geus, 1993) won hij in 1994 de Gouden Ezelsoor. In 1995 publiceerde hij zijn tweede bundel De meisjes en de partizanen (uitgeverij De Geus, 1995). Voor De Volkskrant schrijft Kader Abdolah wekelijks een column onder de naam Mirza - wat in het Farsi zoveel betekent als 'kroniekschrijver'. (Bron VPRO op de avond laat )

***